11 ژوئن 2024- محققان دانشگاه فلیندرز دریافتند که چگونه یک درمان ضد دیابت می‌تواند به کنترل رشد تومورها کمک کند و به طور بالقوه راه را برای طراحی درمان‌های بهتر سرطان هموار کند.

محققان در این مطالعه ی جدید بررسی کردند که وقتی متفورمین، یک داروی دیابت نوع 2، برای درمان سلول‌های سرطان روده بزرگ استفاده می‌شود، چه اتفاقی می‌افتد و چگونه می‌توان از آن برای توسعه درمان‌های جدید سرطان استفاده کرد.

مطالعات اپیدمیولوژیک قبلی نشان می دهد که مصرف متفورمین به محافظت از بیماران دیابتی در برابر ابتلا به برخی از انواع سرطان از جمله سرطان روده یا کولورکتال کمک می کند.

محققان دانشگاه Flinders به ​​دنبال درک این موضوع بودند که چگونه مصرف داروی متفورمین بر سلول های سرطانی تأثیر می گذارد و چگونه می تواند به درمان های سرطان در آینده کمک کند.

دکتر آیلا اورنگ، سرپرست تیم تحقیق از کالج پزشکی و بهداشت عمومی دانشگاه فلیندرز، گفت: «با استفاده از جدیدترین تکنیک‌ها، ما تجزیه و تحلیل کردیم که چگونه متفورمین به جلوگیری از رشد و تکثیر سلول‌های سرطانی روده بزرگ با کنترل «مسیرهای» خاصی در داخل سلول‌ها که در تنظیم رشد و تقسیم دخیل هستند، کمک می‌کند.

او افزود: نکته مهم این است که کار ما به دقت نشان داد که متفورمین از قطعات کوچکRNA (به نام microRNA) برای عمل به عنوان یک «شکننده ی مدار» و خاموش کردن ژن‌های خاصی که در رشد و تقسیم سلولی نقش دارند، استفاده می‌کند، بنابراین ممکن است یافته‌های ما در نهایت برای توسعه یک درمان هدفمند جدید برای سرطان استفاده شود.

به طور خاص، ما متوجه شدیم که متفورمین سطوح میکروRNA های خاصی مانند miR-2110 وmiR-132-3p  را افزایش می دهد، که سپس ژن های خاصی را هدف قرار داده و رشد و پیشرفت تومورها را کاهش می دهد.

دکتر اورنگ، گفت: «با این اطلاعات ممکن است بتوانیم درمان‌های مبتنی بر RNA را به عنوان درمان‌های جدیدی برای سرطان که مولکول‌های RNA (مانندmicroRNA) را هدف قرار می‌دهند، توسعه دهیم».

در این تحقیق، با عنوان " محدود کردن متابولیسم سلول‌های سرطانی روده بزرگ با متفورمین: یک مطالعه ترانسکریپتومیکس یکپارچه"، محققان از تکنیک‌های پیشرفته برای مطالعه  microRNAها و کل مجموعه ژن‌های بیان شده در سلول‌های سرطان روده بزرگ استفاده کردند تا به درک چگونگی تأثیر متفورمین بر سلول‌ها کمک کنند.

متفورمین سطوح میکروRNA های خاصی شامل miR-2110 و miR-132-3p را که یک ژن خاص به نامPIK3R3  را هدف قرار می دهند، افزایش داد.

این فرآیند به کاهش سرعت رشد سلول های سرطانی و جلوگیری از تکثیر سریع آنها کمک می کند. ژن دیگری به نام STMN1 نیز توسطmicroRNA های مختلف مورد هدف قرار گرفت، که منجر به کندتر شدن رشد سلولی و تاخیر در چرخه سلولی شد.

نویسندگان ارشد این مطالعه، دانشیار مایکل مایکل و پروفسور جانی پترسن، گفتند: این نتایج یک گام به جلو در درک ما از نحوه ی تاثیر متفورمین بر رشد سلول های سرطانی و اختلال در رشد آنها است و می تواند به ما در استفاده از این روش برای مبارزه با سرطان کمک کند.

پروفسور مایکل گفت: «تحقیق ما بینش‌های جدیدی در مورد مکانیسم‌های مولکولی نحوه عملکرد متفورمین و اینکه چگونه می‌توانیم ژن‌هایی را که مسئول تبدیل سلول‌های طبیعی سرطانی هستند، هدف قرار دهیم، ارائه کرد».

این مهم است زیرا پتانسیل متفورمین را به عنوان یک عامل پیشگیرانه برای کاهش رشد سرطان در روده نشان می دهد و ظهور درمان های RNA را به عنوان یک راه جدید امیدوارکننده برای بررسی اثربخشی بالینی این یافته ها هموار می کند.

ما نیاز به بررسی بیشتر مزایای درمانی بالقوه هدف قرار دادنmiRNA ها یا مسیرهای خاص با استفاده از درمان های مبتنی بر RNA برای درمان سرطان داریم.

با استفاده از متفورمین برای کشف متابولیسم در سلول‌های سرطانی، مرحله بعدی تحقیقات بر روی مسیرهای سلولی خاصی متمرکز است که باید به مطالعات حیوانی و سپس آزمایش‌های بالینی انسانی منجر شود.

منبع:

https://www.sciencedaily.com/releases/2024/06/240611130327.htm